Jæja... Nú er ég komin aftur á heimaslóðir. Ekkert búin að
tannbursta mig í 2 daga og ég er búin að vera líka í sömu
nærbuxunum í 2 daga

Uss ekki segja. Ekki það að ég sé svona
óþrifin manneskja samt. Bara fattaði ekki að taka með mér
tannbursta og auka næbbur. En eins og allar aðrar helgar veit ég
aldrei hvað ég ætla að gera eða hvað. Fer alltaf á æfingu og oftast
á Boomkikker eftir það með henni Brynju minni á föstudagskvöldum.
Þetta föstudagskvöld mætti ég uppí æfingabælið og plantaði mér
niður í einn af sófunum eins og venjan er þar sem talað var um hitt
og þetta en aðallega sálræn vandamál. Fátt annað komst að og við
hvorki æfðum nér tókum upp. Reyndar missti ég af þem parti þar sem
ég mætti seint. En hvað um það... Ég fór uppí Bitabæ og átti
stefnumót við Brynju.
Sjoppan var full af blindfullum 9. bekkjarhnökkum Garðaskóla og ég
litaðist um hugsandi hvort litla systir mín væri á staðnum hvað þá
í þessum félagsskap

Þannig standa málin að við systurnar erum
mjög ólíkar. Hún er litla barnið 3 árum yngri en ég.
Ég hélt ég hefði alað hana allavega eitthvað upp og kennt henni að
bera virðingu fyrir fólki sem er ekki eins og hún. T.d.krökkum sem
líður hugsanlega ekkert rosalega vel og sker sig úr hópnum en hún
systir mín er eins og flest skólasystkini hennar í Garðaskóla, er
grunnhyggin, er á hámarki gelgjunnar, er algert merkja/tískufrík og
fylgir bara straumnum og leyfir ölum að gera sogbletti á sig og
segir að heni hafi verið haldið niðri og ekert getað varist.
Tilgangur hennar lífs er að vera vinsæl og sæt og að fylgja
straumnum. Hún líkist fólkinu sem kastaði rusli í mig, hótaði mér
barsmíðum og kallaði mig ýmsum illum nöfnum fyrir það eitt að
finnast flottara að vera með gaddaólar og svart hár og bleikt hár
og að nota rauðann varalit og svo framvegis. Ég var allt það sem
90% af skólanum var ekki. Ég var samkvæm sjálfri mér án þess að
vita af fólkinu í kringum mig þegar þau voru ekki að áreita mig á
ein hátt eða annan.
Hvað á ég að gera í þessari ráðvilltu systur? Ég er alltaf að
reyna að kenna henni eitthvað um lífið og siðferðiskennd og að taka
fólki eins og það er án fordóma. Fólk er bara fólk þótt það sé í
minnihlutahópi. En henni finnst mikilvægara að vera vinsæl og eiga
milljón vini sem eru síðan þegar allt kemur til alls ekki vinir í
raun. Ég veit því hún segir mér allt. Húner bara kjáni og túlkar
hlutina ekki rétt en vill ekki trúa mér að ég þekki allar þessar
týpur.

Vona að hún eigi ekki eftir að enda illa..
Ég ætlaði ekkert að fara að blaðra um systur mína en hvað um það..
Hvað er málið með lítil systkini að vilja ekki hlusta á mann?! I
just want to help!
Góða nótt góðir hálsar...